Logo Starostwo Powiatowe Siemiatycze - Przyjazny Urząd

menu

Licznik odwiedzin

W tym miesiącu: 18537
W sumie: 127413

News

News zdjęcie id 546

Sybiracy przekazali sztandar młodemu pokoleniu - uczniom i nauczycielom siemiatyckiego LO

10.11.2016

Niepodległość, suwerenność i wolność Ojczyzny to wartości nadrzędne. 10 listopada w Zespole Szkół przy ulicy Kościuszki w Siemiatyczach odbyła się akademia upamiętniającą 98 rocznicę Odzyskania Niepodległości oraz uroczyste przekazanie dla szkoły Sztandaru Koła Związku Sybiraków w Siemiatyczach. W wyjątkowej uczestniczyli uczniowie, nauczyciele, Sybiracy na czele z Prezesem Zarządu Koła Związku Sybiraków w Siemiatyczach - Leszkiem Różańskim, starosta Jan Zalewski i wicestarosta Marek Bobel.

- Jesteśmy zaszczyceni, że to właśnie nasze Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej sprawować będzie opiekę nad Sztandarem Koła Związku Sybiraków w Siemiatyczach - mówiła Bożena Krzyżanowska dyrektor Zespołu Szkół. Pamięć, hołd, szacunek chcemy Wam drodzy Sybiracy ofiarować za tułaczkę, stracone zdrowie, życie Waszych bliskich, walkę o wolność dla naszego kraju, w końcu za lata milczenia. W tej szkole zawsze będziemy pamiętać i przekazywać prawdę o Was następnym pokoleniom, co obiecuję jako dyrektor szkoły w imieniu całej społeczności.

Pan Leszek Różański w swoim wystąpieniu przypomniał o dramatycznych wydarzeniach związanych z wywózkami na Sybir. Podkreślił, że szeregi Sybiraków, którzy przeżyli Golgotę Wschodu stają się coraz mniejsze, w związku z tym nastąpił czas przekazania Sztandaru młodym pokoleniom.

Akt przekazania Sztandaru podpisali Leszek Różański Prezes Zarządu Koła i dyrektor szkoły. Sztandar zostanie umieszczony na honorowym miejscu w auli, w specjalnie przygotowanej szkolnej gablocie.

Szkolną patriotyczną akademię przygotowała klasa II C LO z wychowawczynią panią Alicją Smoktunowicz, wystąpił też chór szkolny pod kierownictwem Łukasza Kraujutowicza.

 

        Rys historyczny Związku Sybiraków

       Pierwsze zesłania Polaków miały miejsce już w XVI wieku. Wówczas Rosja, prowadząca liczne wojny z Polską, wysyłała pojmanych jeńców na Syberię, aby uczynić z nich kolonizatorów. Już w 1582 roku kroniki odnotowały obecność w ekspedycjach oddziałów moskiewskich polskich jeńców z wojsk Stefana Batorego. 
    W XVIII wieku zsyłka przybrała już charakter czysto polityczny, a liczba zesłańców znacznie wzrosła. Największa fala zesłańców w XVIII wieku napłynęła na Syberię po klęsce konfederacji barskiej w 1771 roku. W tym okresie zostało zesłanych na Syberię ponad piętnaście tysięcy zesłańców. Ural przekroczyło ponad pięć tysięcy. Spora grupa Polaków trafiła na Syberię w latach 1794-1797- przeważnie byli to uczestnicy powstania kościuszkowskiego. 
   Jednak dopiero wiek XIX można uznać za początek masowych zsyłek Polaków na Syberię. W latach 1832- 1850 w głąb Rosji zesłano około 50 tysięcy osób, a ponadto do armii rosyjskiej wcielono przymusowo około 200 tysięcy polskich rekrutów. Masowo Polacy-zesłańcy napłynęli do Syberii w wyniku represji po powstaniu styczniowym. W drugiej połowie XVIII wieku zesłano do Rosji europejskiej, na Kaukaz i na Syberię blisko 30 tysięcy Polaków. Byli to zarówno skazani na roboty katorżnicze, służbę wojskową, kompanie aresztanckie, roboty publiczne, jak i zamieszkali pod nadzorem policyjnym, osiedleni, pozbawieni praw więźniowie polityczni oraz osoby dobrowolnie im towarzyszące. Następna , wielka fala zesłań przypada na lata trzydzieste XX wieku, kiedy to tysiące Polaków z europejskiej części ZSRR, wysłano do łagrów za Uralem lub przymusowo przesiedlono na wschód, przede wszystkim do Kazachstanu. Nigdy jednak wcześniej rozmiary zbrodni dokonanych na Polakach przez władze sowieckie, nie były tak ogromne, jak po 17 września 1939 roku. Masowe zbrodnie dokonywane przez NKWD na oficerach polskich ujętych w tym czasie , więzionych w Kozielsku, Ostaszkowie, Starobielsku, a zamordowanych w Katyniu, Miednoje i Charkowie są tego okrutnym przykładem.

 Następne , liczne transporty na wschód ruszyły w 1944 roku, po wkroczeniu na ziemie polskie zwycięskiej Armii Czerwonej. Byli to przede wszystkim żołnierze Armii Krajowej w liczbie około 50 tysięcy, księża katoliccy oraz Polacy pozostali w ZSRR po II wojnie światowej.

W lipcu 1945 r. oddziały Armii Czerwonej wspomagane przez UB i MO przeprowadziły szeroko zakrojoną akcję pacyfikacyjną obejmującą tereny Puszczy Augustowskiej i jej okolic, tzw. Obława Augustowska. Oddziały radzieckie przetrząsały lasy i wsie, aresztując podejrzanych o kontakty z partyzantką niepodległościową. Zatrzymano niemal 2000 osób. Część z nich po przesłuchaniach wróciła do domu. Jednak blisko 2000 osób zostało wywiezionych w nieznanym kierunku i wszelki ślad po nich zaginął.
  Wielu spośród Sybiraków nigdy nie powróciło do ojczyzny. Ciężka, nieludzka wręcz praca ponad siły , wszechobecny głód, straszne warunki środowiska naturalnego, represje , którym poddawani byli przez sowieckie władze, sprawiały, że ich bezimienne często groby, spotkać można we wszystkich rejonach rosyjskiego państwa. Ci, którzy powracali do Polski nie zostali uhonorowani tak , jak mogli się tego spodziewać. W najlepszym razie pozostawiano ich własnemu losowi. Najczęściej jednak znajdowali sie pod ścisłym nadzorem ludowej władzy i przez ponad 40 lat, nie wolno im było mówić o ich strasznym losie.
Zalążki tworzącego się Związku Sybiraków przed II wojna światowa, datują się na lata 1921- 1922, kiedy to powstało w Warszawie Akademickie Koło Sybiraków. W 1926 r. natomiast , część byłych żołnierzy 5 Dywizji Syberyjskiej skupiła się w Zrzeszeniu Sybiraków z siedzibą w Katowicach. Przesłanki zjednoczeniowe pojawiły się jesienią roku 1927. Dnia 15 stycznia 1928r. odbyło się w Cytadeli Warszawskiej pierwsze zebranie organizacyjne, a w czerwcu , w obecności prezydenta Ignacego Mościckiego, I Zjazd powołał Związek Sybiraków, przyjmując na honorowego członka Józefa Piłsudskiego- „Wielkiego Sybiraka”. Związek natychmiast podjął pracę dokumentacyjne, aby utrwalić przeżycia zesłańców. Podkreślano też konieczność wzmacniania państwa, utrwalania patriotyzmu, lojalności wobec rządzących. W miarę nasilania się groźby wybuchu nowej wojny, więcej czasu poświęcano zagadnieniom obronności kraju. Związek był świadom, że kiedy państwa polskiego zabraknie, Polacy znów zapełnią „przeklętą ziemię”.
   Tak też się stało, historia zapisała nowe karty polskiego sybiractwa. O Polakach prześladowanych przez sowieckie władze ZSRR , nie wolno było oficjalnie mówić przez ponad 40 lat istnienia PRL-u. Sybiracy bardzo cierpieli, że tyle mówi się o zbrodniach faszystowskich, a nic o nich. A przecież każdy z nich o doznanych cierpieniach mógłby powiedzieć bardzo dużo. Pragnęli aby zaistniała możliwość udokumentowania ich losów.
    Latem 1987r., z inicjatywą reaktywowania Związku Sybiraków wystąpiła pani Irena Głowacka - Sybiraczka. Na jej prośbę, prof. Andrzej Stelmachowski opracował projekt statutu. Zgodę na rejestracje Związku uzyskano 17 grudnia 1988r.

Starosta

Przyjęcia interesantów

Starostwo Powiatowe

ul. Leg. Piłsudskiego 3
17-300 Siemiatycze
tel.: (85) 65 66 500
fax: 85 65 66 501
e-mail: powiat@siemiatycze.pl


           

Zobacz również

wersja językowa

Kalendarz

listopad 2020
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
Ni
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Zegar

  • :
  • :
Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.